آقاي نيك اهنگ، زخمه بر زخم قرباني مي زنيد نه گزمه!

مدت هاست قلم را به كناري گذاشته ام زيرا زمانه زمانه اي نيست كه قلم را ذوق نوشتن باشد، تو گويي قلم در كاغذ عافيت بچرخد، بهتر است چه كه آن وقت؛ نه قلم، قلم مي‌شود و نه صاحب قلم، همراز ديوار دوستاقخانه؛ با اين وجود لحظاتي هست كه آدمي نمي تواند،حرف نزد و نمي تواند بنشيند و دهان هاي وقاحتي كه به خروش آمده اند را تحمل كند. قصد روده درازي ندارم ديشب بي بي سي گفتگوي خبري داشت با نيك آهنگ كوثر كه هرچند خوش ندارم اينگونه بگويم اما وجنات حضرتش در آب و هواي ملس تورنتو مي درخشيد و پيدا بود بر خلاف همقطاران گرمابه و گلستانش در دوران دور كه اكنون يا در خوف و هراس گريز از مرزها هستند يا در حصار تنگ زندان يا چشم در چشم بازجو، ايشان الحمدالله و المنه آب رفته بود زير پوستش و داشت به پرسش هاي جمال موسوي مجري بي بي سي جواب مي داد تا اينجاي كار عيب ندارد كه هيچ، باعث خوشحالي است اما دريغ ودرد كه آقاي كوثر در پاسخ به پرسش مجري كه از چرايي وضعيت سخت روزنامه نگاران مي پرسيد؛ اصرار داشت كه آنها را عمله و اكره جناح مقابل دولت بداند و دستگيري آنان را نتيجه طبيعي زور و نفوذ قدرت بداند و از همه بدتر آن كه وقتي مجري پرسيد يعني شما مي خواهدي بگوييد اين روزنامه نگاران كه الان در زندان هستند در واقع افراد طيف رقيب بودند كه در نتيجه طبيعي رقابت سياسي در زندان هستند؟ با جسارت تمام از تعبير «بولتن نويس سياسي» و نه «روزنامه نگار» در مورد اين روزنامه نگاران استفاده كرد.
من در شرايطي كه كه هركس بر مخده گرم خود تكيه زده وتئوري پردازي مي كند، هيچ سخني در شماتت نيك آهنگ كوثر ندارم و تنها به طرح دو پرسش بسنده مي كنم: آقاي نيك آهنك كوثر به نظر شما احمد زيدآبادي و باستاني و منتجب نيا و يك دو جين روزنامه نگار ديگر كه اگر نبود استقامت، استقلال و عزت نفسشان، اكنون يا در محيط امن آمريكا يا كانادا مشغول تئوري پردازي و خنديدن به ريش همقطارانشان بودند يا سر در آخور فلان صاحب منصب ذي نفوذ داشتند؛ بولتن نويس سياسي بودند؟ اگر آنها ر ا كاري با مصالحه يا مواجب بگيري سياسي بود چرا اكنون آنهايي كه مدعي آزادي و دموكراسي بودند هر كدام در پشت تريبوني و در فضاي امن كشوري بيگانه روده دراز يمي كنند واينان درمحبس، شرنگ تلخ عذاب را مي كشند؟ديگر اينكه در شرايطي كه سنگ را بسته و سگ را گشوده و هر روز خبر دردآور از فرجام يكي از اصحاب قلم را به بيرون مخابره مي كنند واقعن براي شما چيزي فوري تر و مهم تر از استفاده از چنين تعابيري براي دردمندان خسته و رنجوري كه در زندان ها به جرم نوشتن و انديشيدن تاوان مي دهند نبود؟ آقاي كوثر ديديم وقتي كه مجري با تعجب از شما پرسيد: بنابراين شما هم مثل آقاي احمدي نژاد مساله را از زاويه ديدي متفاوت با سازمان هاي هوادار آزادي قلم مي بينيد اين مساله را طبيعي ميدانيد چطور به صرافت افتاديد و مدعي شديدكه در تلاش ايدبراي آزادي اين زندانيان و رسانه اي كردن وضعيت آنان اما اين سخن شما هم تناقضي آشكار بود كه اگر اگر نبود با چوب بولتن نويس سياسي فشار كنوني به اصحاب قلم را توجيه و تطهير نمي كرديد و تكرار كننده همان حرفهاي ناميموني نبوديد كه ما در ايران هر شب از زبان مجريان برنامه هايي نظير بيست و سي مي شنويم.

بي ارزش ها گنده ترند!

امروز صبح كه از بقالي محل باقي پولمو پس گرفتم ناخودگاه چشمم كه به سكه 100توماني و جثه نحيفش كه لاي يه اسكناس حجيم 50!توماني پيچيده شده بود، افتاد و بنا به قاعده فلسفي«جزيي نمونه كلي است» پي به اين قانون جاري و ساري در جامعه ايراني بردم كه طبق آن بي ارزش ترين ها حجم بيشتري را اشغال مي كنند و بالتبع گنده ترند و بيشتر به چشم مي آيند!

چهارشنبه سوری:بسیج و سپاه در خیابان، ترمیناتور و ایندیانا جونز در تلویزیون!

اگر مطبوعاتی باشید به راحتی می توانید بفهمید که یک تیتر تا کجای معنا را نشانه می رود و اگر یک تیتر درست انتخاب شده باشد چقدر خواننده را در خواندن و درک مطلب تشویق و کمک می کند .امشب بی بی سی در گزارشی که به چهارشنبه سوری اختصاص داشت یک تیتر ساده انتخاب کرد اما وقتی به معنای این تیتر چند کلمه ای فکر کنید خواهید فهمید که این تیتر چقدر ساده یک دنیا حرف را در چند عبارت محدود کرده است: بسیج و سپاه در خیابان، ترمیناتور و ایندیانا جونز در تلویزیون!

دنياي پارادوكسيكال ايراني

بالاخره پس از چند روز يه فيلترشكن گير آوردم كه بتونم باهاش وارد اين وبلاگ صليب كشيده شده بشوم و چند خطي بنويسم :
اول اينكه لابد شنيده ايد كه در سوييس قرار است رفراندومي برگزار شود در مورد حق داشتن وكيل براي سگ ها و گربه ها و بعد هم لابد شنيده ايد كه چند روز پيش آقاي وليان وكيل دادگستري مثل ده ها وكيل دادگستري ديگر كه وكالت برخي متهمين منتقد را بر عهده داشته‌اند دستگير و روانه زندان شده‌اند؛ خواستم بگويم اگر يك وقت در ايام تعطيلات كسي را ديديد كه رگ ولايتش از گردن بيرون زده است، با دگنك مي خواهد فك و فاميل را به بهشت رهنمون شود و به هيچ صراطي هم مستقيم نيست، اين دو دستاورد نظام تمدني وطني و نظام تمدني شيطاني! غرب را بگذاريد تو كاسه اش و بعد هرچي گفت بگوييد:تو راست مي گي!

دوم: ژنرال پتراياس فرمايش فرمو‌ده‌اند كه اجماع متحدان ما بر سر مجازات ها عليه ايران به گونه اي سرعت گرفته و مطلوب است كه مي‌توانم بگويم احمدي نژاد به مثابه يك متحد غرب عمل مي‌كند زيرا اين اجماع نتيجه روش هاي به كا‌ر گرفته شده دولت اوست…حالا شما فرض كنيد همين حرف را همين آقا -مثلن در مورد خاتمي يا موسوي- مي‌زد فكر مي كنيد تيتر فارس و كيهان يا موضوع خبر بيست و سي چه بود؟

سوم: علاالدين بروجردي در مورد پخش فيلم حمله به كوي دانشگاه گفته است كه چون منبع اين فيلم بي‌بي‌سي است چندان قابل اعتماد نيست! اما يادتان نرود كه از نظر همين آقايان، بي بي سي منبع بسيار قابل اعتمادي براي اثبات رگ و ريشه خارجي جنبش سبز و صهيونيست بودن عالم و آدم است.

چهارم:اگر وقت كرديد، فيلم ناين (9) «راب مارشال» كه «پنلوپه كروز» را نامزد بهترين بازيگر زن اسكار امسال كرد را ببينيد و وقتي ديديد كه در پلاني از اين فيلم «دانيل دي لوييس» در نقش «كونتيني» كه مثلن يك كارگردان مشهور است و براي رهايي از بحران روحي خود به كاردينال اعظم رجوع مي كند و كاردينال هم پيشاپيش درخواست مي‌كند كه امضايي و نقش لبي از بازيگر زن فيلم هاي كونتيني داشته باشد و دست آخر كه هديه را مي گيرد ،توصيه مي كند كه فيلمساز بايد در فيلم هايش، زنان ايتاليايي را به پاكدامني وادارد نه هرزه گي، مثل من نگاهي به اطراف بياندازيد و اگر ديديد خانواده اون طرف ها رد نمي‌شود يك فحش ناموسي به كاردينال اعظم بدهيد!

آخر سخن: چهارشنبه سوري دارد مي آيد مراسمي كه قديم ها «ديدني» بود و الان به مدد نارنجك و ديناميت «شنيدني» شده است حالا به اين ملغمه جو حاكم بر چهار شنبه سوري امسال را هم بيفزايد كه هم ديدني و هم شنيدني و هم سياسي شده است! و بعد كه خنده‌تان گرفت از به هم پيچيدگي و شير تو شير شدن هم چيز در اين مملكت دعا كنيد كه اين ملت و اين حكومت هر دو سر عقل بيايند.